انواع کارآفرینی

کارآفرینی را با توجه به جنبه های مختلف، می توان به انواع مختلفی تقسیم کرد. در اینجا 3 نوع متداول کارآفرینی را با هم بررسی می کنیم:

  • فردي
  • سازماني
  • اجتماعي

كـارآفـرينـي فردي

کارآفرینی فردی، در حال حاضر موثر ترین روش برقراري ارتباط بين علم و بازار است. که از طریق خلق بنگاه های جدید و عرضه ی محصولات و خدمات به بازار عمل می کند. دقت کنید که ایده ی راه اندازی کسب و کار باید واقع بینانه و مورد پذیرش بازار باشد وگرنه با شکست مواجه خواهد شد. سرعت گیرهای کارآفرینی فردی: نبود مهارتهاي مديريتي، قابليتهاي بازاريابي و منابع مالي می تواند بسیار دردسر زا باشد. . به علاوه، بسياري از افراد نمي‌دانند چگونه باید با  هر يك از عوامل موجود، از قبيل بانكها، تهيه‌كنندگان مواد اوليه، مشتريان، سرمايه‌گذاران، توزيع‌كنندگان ودفاتر تبليغاتي ارتباط برقراركنند.

كارآفريني سازماني

كارآفريني سازماني، كارآفريني در درون سازمان از قبل تاسیس شده و موجود است. در این حالت، فرد کسب و کار جدیدی خلق نمی کند بلکه ساختارهای دیوان سالارانه و فرسوده ی یک سازمان در حال فعالیت را اصلاح و متحول کرده، خلاقیت و نوآوری را به سازمان تزریق می کند. به این ترتیب شیوه های تولید دگرگون شده و محصولات بهتر و جدید تری ارائه خواهد شد. در دنیای رقابتی امروز، وجود روح کارآفرینانه در سازمان ها میتواند مزیت رقابتی مهمی محسوب شود. سرعت گیرهای کارآفرینی سازمانی: ساختارهای اداری عموما بر سود کوتاه مدت تاکید کرده و مخاطرات را نمی پذیرند. این موضوع می تواند مانعی در پذیرش خلاقیت ها باشد.

كـارآفـرينـي اجتماعي

مفهوم کارآفريني اجتماعي در فضاي کسب و کار، مفهوم جديدي نيست. بسیاری تصور می کنند کارآفرینی اجتماعی محدود به اداره ی سازمان های غیر انتفاعی یا روشی کاملا متفاوت برای ایجاد کسب و کار است و طبق تعریف سازمان های غیر انتفاعی، درآمدی به دنبال نخواهد داشت. ايجاد یک کسب و کار اجتماعي جديد، یک جنبه‌ از کارآفريني اجتماعي است. جنبه ديگر آن، این است که بتوانیم بدون چشم پوشي از مأموريت اصلي فعالیت، میزان درآمدزايي را از طريق ايجاد و استفاده از اصول و قواعد کسب و کارهاي انتفاعي، به حداکثر برسانیم. به زبان ساده تر، وقتی پاسخگویی به برخی نیازهای جامعه با کاهش سرمایه گذاری عمومی مواجه است، کارآفرینی اجتماعی به صحنه آمده و با استفاده از روش های خلاقانه، موجب جذب درآمد برای ارائه ی این خدمات می شود. سرعت گیرهای کارآفرینی اجتماعی: نگاه غیر درآمد زا بودن به فعالیت های غیر انتفاعی، می تواند به عنوان مانعی فرهنگی، سر راه کارآفرینی اجتماعی قرار گیرد.   از انواع دیگر کارآفرینی، می توان به کارآفرینی دولتی، اینترنتی و … اشاره کرد. برای انتخاب حوزه ی فعالیت تان، باید علاوه بر آشنایی با انواع کارآفرینی، با بخش های مناسب اجرای هر کدام نیز آشنا شوید: – بخش خصوصي: به عنوان بخش انتفاعي وبخش سود آور شناخته مي‌شود و زمینه ی خوبی برای فعالیت های کارآفرینی فردی و سازمانی است. – بخش عمومي: اين بخش به وسيله‌ي حکومت کنترل شده و بر اجراي سياستهاي حکومتي تاکيد دارد. کارآفرینی دولتی و سازمانی، می توانند در این بخش فعال شوند. – بخش داوطلبانه: از آن به‌عنوان بخش سوم، بخش اجتماعي، بخش شهروندي، يا بخش بدون هدف سودآوري نيز ياد مي‌شود. همان طور که متوجه شده اید، این بخش زمینه ی مناسبی برای فعالیت های کارآفرینی اجتماعی ایجاد می کند.   منبع : “کارآفرینی ، یک جرعه از بینهایت”، سید علیرضا فیض بخش